C
D
DVD
LCD
LSD
LG
حروف قطعه‌قطعه نازل می‌شوند
حروف قطعه‌قطعه‌مان می‌كنند
ما آدم‌های مقطّعه‌ایم
محصول نسل جدید رایانه‌های Microsoft
و Ford خدای عصر جدید،
پیامبرانش را
با پیام‌های بازرگانی به سوی ما می‌فرستد:
«C
D
DVD
LCD
LSD
LG
ما شما را بیهوده زنده نمی‌گذاریم
شما زنده‌اید
تا باLiberal democracy تفاوت را احساس كنید
زندگی دكمۀ بازگشت ندارد
اما هرگاه میل‌مان بكشد
دكمه‌های مرگ‌تان را می‌فشاریم
پس آیا نشانه‌های ما را در هیروشیما نمی‌بینید؟
آیا عبرت نمی‌گیرید از ویتنام؟
از عراق و افغانستان؟
این است عطای Leviathan:
آزادی به قیمت امنیت
مغز در مقابل شكم
نفت در برابر غذا
ما شما را بیهوده زنده نمی‌گذاریم
شما زنده‌اید تا خرید كنید…»
…
بسم‌ الله الرحمن الرحیم
اقتربت الساعه و انشق القمر
می‌ترسم از امكانات مانیتورهای SAMSONG
از قابلیت‌های گوشی‌‌های NOKIA
و دوربین‌های SONY
می‌ترسم از میزهای قشنگ
و مدیران خوش‌صحبت
از مجریان دل‌مرده در پخش‌های زنده
از پسران عصبی و تنها
و دختران با روابط عمومی بالا
من كه بماند، پدرم هم می‌ترسد
C
D
DVD
LCD
LSD
LG
ما نسل آدم‌های مقطعه‌ایم، آقای مدیر!
با حرف‌های بریده بریده و سمینارهای ابتر
كه جان می‌دهد برای Bluetooth شدن
و شاهكارمان مسئول روابط عمومی است
كه SMSهای خوبی می‌فرستد
و استاد تشكیل ستاد خبری است
حتی وقتی همه می‌دانند
كه هیچ خبری نیست!
به سم‌ضربۀ اسبان مجاهدان سوگند
می‌ترسم از PRIDE
از MAXIMA
از ELEGANSE
مخصوصاً از پرشیای جناب‌عالی در خیابان Jordan
و نمی‌ترسم از رزمناوهای امریكایی در خلیج فارس
از اتاق‌های جنگ باكم نیست
اما در اتاق شما حس خوبی ندارم!
وقتی چمران را چسبانده‌اید به سینۀ دیوار
و Che Govara در دانشگاه تهران سیگار می‌كشد
از عكس شهدا می‌ترسم
از شمارۀ سریال مشاوران مذهبی
و از آدامس‌فروش‌ها و فاحشه‌های ونك و صادقیه
از همۀ این‌ها می‌ترسم آقای مدیر
اما از قطعنامه‌های شورای امنیت نمی‌ترسم
و از Cristian Amanpour
از آگهی‌های آیندگان و گاج
از فرم‌های كاریابی
از سریال‌های طنز نود قسمتی
از برنامۀ نود
و از پخش مستقیم لیگ‌های انگلیس و آلمان و ایتالیا می‌ترسم
وقتی آمریكا با پرچم Nestle
در رگ‌های شما می‌دود
كه در نمایشگاه‌ها و جشنواره‌ها
حرف‌های كارشناسی می‌زنید
اتوبوس‌ها در ترافیك جوش می‌آورند
از داغی صدای شما
كه از لزوم نقد سازنده می‌گویید
ما روی موج رادیو جوان پیر شده‌ایم
و در صف‌های ورزشگاه آزادی
واحد موسیقی را تعطیل كنید
و كنسرت‌های شجریان را
بگذارید به مدرسه برگردیم
و دسته‌جمعی سرود بخوانیم
واحد تئاتر را تعطیل كنید
و نمایش‌های مذهبی را
بگذارید به مسجدها برگردیم
و روضه بشنویم
آسمان به زمین می‌آید
اگر پای تلویزیون‌ها خوابمان نبرد؟

من:
۱. از شعر نو نشده بود تا حالا این‌قدر لذت ببرم.
۲. هنر دمیدن روح تعهد در انسان‌هاست.
۳. این علی محمد مودب هنرمند است.
۴. قبلا دیده بودمش و امشب دوباره در نامه‌ها ملاحظه شد و اصلش از این‌جاست و بر خلاف رویه حیفم اومد همه‌ش رو نذارم این‌جا.