سفر به اورشلیم

بخشی از کتابی‌ست در حوزه‌ی کودک و نوجوان به نام «بازی‌هایی برای تقویت احساس» [اگر اشتباه نکرده باشم]. طرح جلدش دخترکی بود که پسرکی را می‌بوسید و لپ‌هاشان گل انداخته بود. برداشتم و به تصادف صفحه‌ای را باز کردم. نتیجه چیزی بود که در تصویر می‌بینید.

جالب است؛ تصور کنید چه فرهنگی(!) با چه هدفی چنین کتابی را تالیف کرده است و چه فرهنگی(!) با چه هدفی ترجمه کرده و چه بافرهنگی به‌ش مجوز داده است.

نکته: حداکثر نمره چهار است.

«وقتی بقیه نگات می‌کنن، … من حالم بد می‌شه؛ سرم داغ می‌شه؛ دستام یخ می‌کنه»
لایک برای ایول بیژن

نکته: حداکثر نمره چهار است.
پس‌نگاشت: یه چیزی که یادم رفت بگم این بود که در طول فیلم سه جا، از یکی از نشانه‌های شیطان‌پرستان استفاده شده بود. عمداً یا سهوا (که بعیده). اون نشونه‌ی هرم که یه تیکه‌ی بالاش جدا شده‌ست انگار… تصورم اینه که صهیونیسم تو بدنه‌ی سینمای ما نفوذ داره. مثلا تو این فیلم طراح صحنه شاید!
پس‌نگاشت: اسم اون نشانه‌هه اُبِلیسک‌ (Obelisk) هست.

نکته: حداکثر نمره چهار است.
پر از دیالوگ‌های خوب. پر از تمثیل. اندکی ورود در نوع سینمایی وحشت… حسن فتحی تاریخ معاصر رو خوب می‌شناسه. بیش از این نمی‌تونم چیزی بگم، فقط به گمونم اگر یه بار دیگه فیلم رو ببینم می‌تونم بعضی چیزهاشو که این‌دفعه نفهمیدم بفهمم یا بفهمم که خود نویسنده هم نفهمیده چی نوشته.

نکته: حداکثر نمره چهار است.
نیمه‌ی اول داستان خوب بود. کم‌کم به این نتیجه می‌رسم که شروع یه داستان خوب هیچ کاری نداره. اصل پایان‌بندیه…

نکته: حداکثر نمره چهار است.
یک طنز اجتماعی تلخ.

نکته: حداکثر نمره چهار است.
نکته: من اگر به جای دوستان مسئول سینمایی وزارت ارشاد بودم ممنوع می‌کردم به‌صورت علنی نماز خوندن و روزه‌گرفتن رو نشون بِدَن تو فیلم‌ها. اون‌وقت می‌دیدیم به چه هنرمندی‌ای نمازخوندن نشون داده می‌شد.
نکته: تو فیلم نشونه‌هایی دیده می‌شه که حضورشون هیچ ضرورتی نداره. اعنی به زور گنجونده شدن و مفاهیم خاصی رو القا می‌کنن به بیننده. از جمله، نوجوونی که تمرین خونندگی می‌کنه و کتابی که جلوی دهنش به جای میکروفون گرفته یکی از کتاب‌های صادق هدایته؛ خانومه مسلمونه و برای شفای شوهرش نماز(!) هم می‌خونه ولی از این عرفان‌های هندی و بودایی هم بهره‌منده. «دودِ عود» و اون مدل نشستن‌ها شبیه شامورایی‌ها و «دستتو بذار رو قلبت و به یه موضوع خوب فکر کن؛ مثلا عشق!» و اشاره به «پیرمرد شوشتری» که «از همه‌ی دنیا مرید داره» و …
نکته: شرمنده‌ی پولش می‌شه هرکی بره این فیلم رو ببینه…
پس‌نگاشت: یه مورد دیگه هم دختر یهودی‌ایه که نقش اول مرد ماجرا قبل از ازدواج و بریدن از خونواده خاطرخواه‌ش شده بوده. یهودی! (و هیچ ربطی به داستان نداره که بگیم به دلیل خاصی یهودیه)

نکته: حداکثر نمره چهار است.
نکته: نیم‌ساعت اول فیلم حرف نداره. یعنی داستان با یه‌سری شخصیت‌های جدا از هم شروع می‌شه و بعد از نیم‌ساعت ارتباطشون با هم معلوم می‌شه. این وسط یه زبان تمثیلی هم خواسته بگنجونه توی فیلم که در نهایت نمی‌تونه درست از تمثیل‌ها استفاده کنه. آخر کار به نظر می‌آد که داستان سر و ته نداره. پا در هواست. مثلا یکی از تمثیل‌ها لاک‌پشت‌هایی هستن که یه آلمانی ۳۰ سال پیش تو قشم پلاک‌گذاری کرده بوده و نظریه‌ش این بوده که این‌ها می‌رن برای خودشون می‌گردن و بعد از ۳۰ سال همه برمی‌گردن این‌جا برای تخم‌گذاری؛ برمی‌گردن به وطن … عاشق‌ترین موجودات… بعد این رو یه جورایی می‌خواد به سی‌سالگی انقلاب و بازگشت گریختگان دمِ انقلاب ربط بده که خب خیلی خوب از آب در نمی‌آد.
پس‌نگاشت: یکی از اتفاقات مبارک و میمونی که تو این فیلم افتاد این بود که بازی‌گران زن و مرد داستان در واقع هم زن و شوهر بودن… خیلی خوب بود.

نکته: حداکثر نمره چهار است.
نکته: به درد گروه سنی دبستان شاید بخوره