نکته: حداکثر نمره چهار است.
نکته: من اگر به جای دوستان مسئول سینمایی وزارت ارشاد بودم ممنوع می‌کردم به‌صورت علنی نماز خوندن و روزه‌گرفتن رو نشون بِدَن تو فیلم‌ها. اون‌وقت می‌دیدیم به چه هنرمندی‌ای نمازخوندن نشون داده می‌شد.
نکته: تو فیلم نشونه‌هایی دیده می‌شه که حضورشون هیچ ضرورتی نداره. اعنی به زور گنجونده شدن و مفاهیم خاصی رو القا می‌کنن به بیننده. از جمله، نوجوونی که تمرین خونندگی می‌کنه و کتابی که جلوی دهنش به جای میکروفون گرفته یکی از کتاب‌های صادق هدایته؛ خانومه مسلمونه و برای شفای شوهرش نماز(!) هم می‌خونه ولی از این عرفان‌های هندی و بودایی هم بهره‌منده. «دودِ عود» و اون مدل نشستن‌ها شبیه شامورایی‌ها و «دستتو بذار رو قلبت و به یه موضوع خوب فکر کن؛ مثلا عشق!» و اشاره به «پیرمرد شوشتری» که «از همه‌ی دنیا مرید داره» و …
نکته: شرمنده‌ی پولش می‌شه هرکی بره این فیلم رو ببینه…
پس‌نگاشت: یه مورد دیگه هم دختر یهودی‌ایه که نقش اول مرد ماجرا قبل از ازدواج و بریدن از خونواده خاطرخواه‌ش شده بوده. یهودی! (و هیچ ربطی به داستان نداره که بگیم به دلیل خاصی یهودیه)