ترسیدهام
نوشته شده به وسیله ی سلمان در تاریخ ۸۷/۰۸/۷ ساعت ۹:۴۸ ب.ظ در شخصی, واسه دل
خیلی وقتها از اینکه بیفتم تو بعضی چیزها ترسیدهام…
(+16) (+16) (+16)صفحات دیگر
هشدار
وجود یک پیوند در سیاههی زیر الزاماً به معنی تایید دیدگاههای نویسندهی آن نیست؛ گرچه در غالب موارد اینگونه است...جالب / مفید
رسمی/سیاسی
رفقای حقیقی
رفقای مجازی
مذهبی
فرهنگی
کاردرست
ضد صهیونیسم
كاظم | سه شنبه ۷ آبان ۱۳۸۷ | پاسخ دهید
ترس نداره عزيزم…
زود تموم ميشه
جواب
پاسخ سلمان:
آره؟!…
آخه بدبختی تو هیچکدومشون نیوفتادی تا بدونی. رو هوا میگی…
جواب
ابراهیم | سه شنبه ۷ آبان ۱۳۸۷ | پاسخ دهید
بعضیا بعضی وقتا از این که یه چیزایی با یه چیزای دیگه یه جوری بشن چیز میشن.
جواب
هرز دانشجوي افراطي | سه شنبه ۷ آبان ۱۳۸۷ | پاسخ دهید
ترس برادر مرگه ؟ خدا رحمتت كنه
جواب
پاسخ سلمان:
خواب هم برادر مرگه!؟
جواب
پاسخ آسيه:
نه، خواب خواهر مرگه
همون ترسه كه برادر مرگه 
جواب
زينب | سه شنبه ۷ آبان ۱۳۸۷ | پاسخ دهید
تقصير اين دل لا مصبه!!اگه بندازه بد ميندازه.
خدا رحم كنه !
و كمك…كنه.
جواب
....!!! | چهارشنبه ۸ آبان ۱۳۸۷ | پاسخ دهید
بسم رب شهدا
سلام
دواش توكله..به خودش …لاغير..استاد ميگفت…
كربلايي باشيد…
جواب
كبري آسوپار | چهارشنبه ۸ آبان ۱۳۸۷ | پاسخ دهید
سلام
بستگي داره چه زماني، چه كسي از چه چيزي بترسه!
بعضي وقت ها بايد ترسيد!
يه جواب كوچولو! براي كامنتتون در “يك وجب دل”
برقرار باشيد.
جواب
كبري آسوپار | چهارشنبه ۸ آبان ۱۳۸۷ | پاسخ دهید
“نوشته ام” از خط سوم جا افتاد؛ شرمنده!
جواب
رضا | چهارشنبه ۸ آبان ۱۳۸۷ | پاسخ دهید
اذا خفت امرا فقع فيه (وقتي ترسيدي خودتو بنداز توش)
جواب
پاسخ سلمان:
خطرناکهها!
…
نه هرچی فکر میکنم نمیتونم.
جواب
پاسخ رضا:
قضيه عشقيه؟! حاج خانوم قراره برن با مامانش صحبت كنن؟ نترس. شتريه كه آيفون همه رو ميزنه.
جواب
پاسخ سلمان:
جواب
آسيه | چهارشنبه ۸ آبان ۱۳۸۷ | پاسخ دهید
آش كشك خالهته بخوري پاته…
نخوري پاته…
توكلت الي الله فهو حسبه
جواب
قلم | چهارشنبه ۸ آبان ۱۳۸۷ | پاسخ دهید
با سلام……
برادر چرا ترس؟ ترس از چی؟
ادم عاقل پاش رو جای محکم میذاره……
خدا کمک……………………………..
جواب
پاسخ سلمان:
آدم؟! عاقل؟! چه کلمات آشنایی…
جواب
قلم | چهارشنبه ۸ آبان ۱۳۸۷ | پاسخ دهید
با سلام…………
آدم ،آدم است……….
جواب
پریسا | پنجشنبه ۹ آبان ۱۳۸۷ | پاسخ دهید
ترس از علائم حیات ِ
تبریک، شما زندهاید!
جواب
جسد زنده | پنجشنبه ۹ آبان ۱۳۸۷ | پاسخ دهید
نفحات وصلک او قـدت، جـمرات شوقک فی الحشا
ز غمت به سینه کم آتشی که نـزد زبانه کمـا تشاء
به تو داشت خو دل گشتهخون، ز تو بود جان مرا سکون
فـهجـرتنـی فـجعلتـنی متـحیرا متـوحـشا
دل مـن بـه عشق تـو مینهد، قـدم وفا بـره طلـب
فلئن سعی فبه سعی، و لئن مشی فبه مشی
ز کمند زلف تو هر شکن، گـرهی فتاده بـه کار من
بگره گشائی زلف خود تو ز کار من گرهی گشا
تو چه مظهری که ز جلوهی تو صدای سبحهی صوفیان
گذرد ز ذروهی لامکان، که خوشا جمال ازل خوشا
همه اهل مسجد و صومعه، پی ورد صبح و دعای شب
من و ذکر طره و طلعت تو، من الغداه الی العشا
چه جفا که «جامی» خسته دل ز جدایی تو نمیکشد
قدم از طریق وفا مکش، سوی عاشقان بلا کشا
جواب
جسد زنده | پنجشنبه ۹ آبان ۱۳۸۷ | پاسخ دهید
راستی! بلاگفا!
جواب
جسد زنده | چهارشنبه ۱۵ آبان ۱۳۸۷ | پاسخ دهید
ای شه و سلطان ما، ای طربستان ما
در حرم جان ما،بر چه رسیدی؟ بگو
جواب
ترنم | دوشنبه ۲۰ آبان ۱۳۸۷ | پاسخ دهید
به جناب سلمان:
هر طور كه راحت ايد! فرموده اند علم غيب مون رو در موارد خاص خرج كنيم، بنابراين تا نگيد قصه چيه از نسخه مسخه خبري نيست!
به حناب جسد زنده:
چه قده قشنگ بود اين شعره! ما اجمل … احسنت … احسنت … مال جامي خودمون بود؟ عبدالرحمن؟ كجا؟ كي؟
جواب
thxli | سه شنبه ۴ اسفند ۱۳۸۸ | پاسخ دهید
بهترین کار:
لباس هاتو(قرآنیش نعلین) در بیار
شیرجه بزن درش…
مگه اینکه به دلایل عقلی بتونی با قاطعیت بگی کارت احمقانه است!
البته به میزان ترست هم بستگی داره…
هر چی بیشتر…مصمم تر
انگاری می شناختمتون…
یهو پیدا کردنتون اینجا جالب بود
الان می شناسمتون
دارم همه نوشته هاتون رو یکدفعه میخونم و نظر میدم
خیلی جالب بود
موفق باشید
جواب
پاسخ سلمان:
من هم شما رو میشناسم؟!
جواب