یه چیزی یه بار به ذهنم زد در مورد نمودار پراکندگی معنویت (یه چیزی تو همون مایه های پراکندگی جمعیت)

اگر یه خط عمود فرض کنید، سمت چپ واسه خانوما و سمت راست واسه آقایون و بعد خط رو مدرج کنیم از پایین به بالا (از خیلی معنوی به خیلی نا معنوی)نمودارمون یه چیزی شبیه فرفره می شه.

حالا کلی می شه در مورد این فرفره نظریه داد؛

• هر چی برآمدگی وسط فرفره بیش تر به سمت بالا بره تعادل فرفرهه بیش تر و راحت تر به هم می خوره ! و در صورتی که زیادی بره بالا دیگه فرفره نمی چرخه و سقوط می کنه !
• هر چی به سمت  پایین بیاد جامعه متعادل تر می شه و در صورتی که همه بیان ته (که نمی آن) به تعادل کامل می رسه
• …

ادامش واسه بعد